La Flèche d'Armor

Σάββατο πρωί όλα έτοιμα και γω μαζί με τους συναθλητέςμου για ένα ακόμα άλλη μια φορά στο αμάξι με προορισμό την Βρετάνη για τον αγώναγια ομάδες 1-2-3 κατηγορίας La Flèche d'Armor.Ο αγώνας ήταν 3 εταπ σε δυομερες(Σαββατο 116χλμ,Κυριακη 7,8χλμ χρονόμετροπρωί και 117 το μεσημέρι) και έλαβαν μέρος19 ομάδες από 5 αθλητές η κάθε μια αγώνας του Σαββάτου είχε τέσσερα πριν ευθείαςκαι αλλά τόσα αναβαση,Κυνηγησα το πρώτο σπριντ ανάβασης αλλά ήρθα 5^οςοπότε δεν πηρά κανέναν βαθμό και λίγο πριν το 30^ο Χλμ ήμουν σε ένα δυνατόξεκόλλημα αλλά μας ‘έπιασαν’ ένα Χλμ πριν το 1^ο σπριντ ευθειας.Ετσι έμεινα κρυμμένος μέσα στο πελοτονκαι θα περίμενα μέχρι να μπούμε στα τελευταία χιλιόμετρα μέσα στην πολη που υπήρχετο circuit..Κατάφερα να είμαι με το κυρίως γκρουπ όταν μπήκαμεστην πολη,μπροστα ήταν 5-6 άτομα στα 35 δευτερόλεπτα αλλά ήταν η ώρα οι ποιο δυνατέςομάδες να αλλάξουν τα πράγματα μπαίνοντας μπροστά και επιβάλλοντας τον δικότους ρυθμο.Λιγο πριν να ολοκληρώσουμε τον πρώτο γύρο μετά από ένα πολύ απότομο φρενάρισμαέπεσα με μεγάλη ταχύτητα πάνω στον ποδηλάτηπου ήταν μπροστά μου και κατέληξα ξαπλωμένος με την πλάτη μέσα σε ένα βαθύ χαντάκιστα αριστερά του δρομου.Μετα την πτώση άνοιξα τα μάτια μου και είδα να είναι πάνωμου το ποδήλατο μου Πολωνός συναθλητής ,το ποδήλατο του και ίσως ένα ακόμηατομο.Σηκωθηκα γρήγορα για να μην χάσω το γκρουπ όμως το ποδήλατο μου δεν ήταν στην καλύτερη δυνατή κατάσταση αφού είχεστραβώσει το τιμονι,ειχα μπροστά λάστιχο οπότε περίμενα το αμάξι της ομάδας πουθα μου έφερνε το ποδήλατο ρεζερβα!!Τελικα τερμάτισα το 1^ο εταπ με 7 λεπτάκαι 35 δευτερόλεπτα πίσω από το γκρουπ.Μολις πέρασα για τελευταία φορά την γραμμήτου τερματισμού πηρέ ο Michael(μηχανικός στην ομάδα μου) το ποδήλατο μου,εκει με περίμενεκαι ο γιατρό του αγώνα για να με εξετάσει στο ασθενοφορο.Για καλή μου τύχη μιλούσεαγγλικα,περπατουσα με ποδηλατικά παπούτσια ανάμεσα στους αθλητές και στο κοινό φορώνταςρούχα γεμάτα λασπες,τα χεριά και τα πόδια μου ήταν κόκκινα και έτσουζαν επειδήόταν έπεσα στο χαντάκι ήταν γεμάτο λάσπες και τσουκνηδες.

Αφου περπατούσαμεμέχρι το παρκινγκ των ομάδων δεν έβλεπα πουθενά το αθενοφορο,ετσι εξήγησα στον γιατρόότι ήμουν καλά και πήγα στο αμάξι της ομάδας για να πάω στο ξενοδοχειο….για αυτήνμου την συμπεριφορά η ομάδα μου πηρέ παρατήρηση από την διοργάνωση του αγωνα…εδώόταν έχεις κάποιο ατύχημα είσαι υποχρεωμένος να μείνει και να σε εξετασουν!!Τοξενοδοχειο ήταν ακριβώς διπλά στις ακτές του ατλαντικού ωκεανού έτσι μετά το βραδινόπήγαμε για λίγα λεπτά μέχρι εκει.Το άλλο πρωί η ώρα είχε αλλάξει και στις8και45 έπρεπε να ήμουν στην εκκίνηση για να ξεκινήσω τα 7,8 Χλμ χρονομέτρου ήλιοςδεν φαινόταν πουθενά υπήρχε πολύ πυκνή ομίχλη και αρκετά χαμηλήθερμοκρασια,αφου είχα μείνει αρκετά πίσω στην γενική δεν θα έπρεπε να να πιέσωπολύ στο χρονόμετρο γιατί δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο νόημα .Στην διάρκεια του αγώναπραγματικά δεν έβλεπα σχεδόν τίποτα και ευτυχώς ο αγώνας είχε λίγες στροφές .Κάποιες στιγμές ήταν τόσο πυκνήη ομίχλη που το μόνο που έβλεπα ήταν το φως της μηχανής που με συνοδευε.Εκανατα 7,8 χλμ σε 10και50 λεπτά και ήμουν 1και30 από τον νικητή του αγώνα που έτρεχεμε ποδήλατο χρονόμετρο και με καλύτερες συνθήκες αφού μετά καιρός ήταν πολύ καλυτεροςΑφου τερμάτισα περίμεναλίγα λεπτά έναν ακόμα συναθλητή μου να πάμε μαζί πίσω στο ξενοδοχείο για λίγη ξεκούρασημέχρι το μεσημεριανό εταπ.

Ενα μπάνιο, λίγα ζυμαρικά στις 11και30 και στις 13.00 ήμασταν πάλι με τα ποδηλατικά ρούχαέτοιμοι να πάμε στην διαδρομή του αγώνα που ήταν περίπου 25- 30 λεπτά με τα ποδήλατοαγώνας ξεκίνησε και δεν είχε καμία σημασία να κυνηγούσαμε τα ενδιάμεσα σπριντ αφούδεν είχαμε βαθμούς από την προηγούμενη μερα.Εκεινη την μέρα την ζωή μας την έκανανποιο εύκολη οι ομάδες που ήταν που είχαν αθλητές μπροστά στην γενική αφού μπήκανμπροστά και έδωσαν τον δικό τους ρυθμό χωρίς να είμαστε αναγκασμένοι να μπαίνουμεστα ξεκολλήματα τουλάχιστον για τα πρώτα 60 χλμ!!Μετα προσπάθησα 2 φορές να ακόλουθησωκάποιο ξεκόλλημα αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να φύγει κάποιο ξεκόλλημα αν δεν το ήθελανοι ομάδες που ήταν μπροστά. Μπήκα στο τελικό circuitμε το κυρίωςγκρουπ που ήταν 4,2χλμ με ελάχιστη ευθεία και για άλλη μια φορά τα τελευταία600 μετρά ανηφορικα!!Ο ρυθμός σε όλη την διαδρομή ήταν αρκετά δυνατός αφού κάποιοιπροσπαθούσαν να ξεκολησουν,εκανα και γω την προσπάθεια μου αλλά το μετάνιωσα αφού μας‘έπιασαν λίγο πριν την δεύτερη στροφή και μετά δυσκολεύτηκα πολύ να ξαναμπώγκρουπ. Λίγο πριν μπούμε στην τελευταία στροφή ήρθαν μπροστά μου δυο από τους συναθλητέςμου για να με αφήσουν μπροστά σε όσο το δυνατόν καλύτερη θέση για το τελευταία 600 μετρα. 

                                                        

.Ημουν αρκετάμπροστά και ακλουθούσα μόνο ροδές μέχρι τα 170 μετρά περίπου πριν το τέλος όπουσηκώθηκα και τα έδωσα όλα μέχρι την γραμμή του τερματισμου.Τελικα ήρθα 4^οςστο πριν και 7^η θέση γενικά αφού ήταν 3 άτομα ξεκολλημένα με διάφορα16 δευτερολεπτα!!Ηταν η πρώτη μου φορά στην 10αδα στην Γάλλια μιας και την προηγούμενηεβδομάδα ήμουν 13^ος,ευτυχως ήμουν τυχερός και δεν χτύπησα μετά από αυτήτην άσχημη πτωση.

Μετα τον τερματισμό πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για την Maryanne.Χτες και σήμερα έκανα δυο μικρές προπόνησηςκαι ξεκουράστηκα όσο το δυνατόν περισσότερο απολαμβάνοντας τις μέρες χωρίςαγωνες.Τωρα ήρθε η ώρα να ετοιμάσω τα πράγματα μου και το ποδήλατο μου αφού σε λίγεςώρες θα είναι κάτω από το σπίτι το αμάξιτης ομάδας για να φορτώσουμε αφού αύριο το πρωί ξεκινάμε για έναν αγώνα Elite κατηγορίας στην Βρετάνη με την ονομασίαGrand Prix U και επόμενος αγώνας είναι την ερχόμενηΚυριακη,κατηγοριας Elite!!
Ώρα να ετοιμαστώ για αυριο,τα λέμε την επόμενη εβδομάδα

Circuit du Pays de-Perche Craon ΚαιGrand Prix de Mortagne-au

Circuit du Pays de-Perche Craon ΚαιGrand Prix de Mortagne-au
Μέρα χωρίςποδήλατο σήμερα και περνάω την ώρα μου γράφοντας για τους δύο αγώνες για ομάδεςκατηγόριας 1-2-3 (Circuit du Pays de Graon,Grand Prix de Mortagne-au-Perche)που έλαβα μέρος την Κυριακή και την Δευτέρα αντίστοιχα.
O πρώτοςαγώνας Circuit du Pays de Graon ξεκινούσε την Κυριακή το μεσημέρι. Ο καιρός έδειχνεαπό το Σαββάτο ότι δεν θα είναι σύμμαχος αφού σχεδόν σε όλη την διάρκεια τηςπροπόνησης μια μέρα πριν τον αγώνα έβρεχε.
Στην εκκίνηση ήμουν από τους λίγους που θα ξεκινούσανμε κοντό κολάν-γάντια, χωρίς καπέλο-καλύμματα παπουτσιών και όλα αυτά με τοθερμόμετρο να δείχνει 8c και να βρέχει ήρεμο ρυθμό.
Οαγώνας ήταν 130 χλμ με 4 ανηφορικά σπριντ,5 σπριντ ευθείας και πολλά πάνω-κάτω με πολύ δυνατό άνεμο σε όλη την διάρκειατου. Η δουλειά εμένα και των άλλων 4 συναθλητών μου ήταν να μπει κάποιος απόεμάς στην επίθεση με τους αθλητές που θα έμπαιναν πρώτοι στο circuit στην πόλη του Graon. Πολλές και δυνατές ήταν οι προσπάθειες μας παρά το δυνατό ρυθμό αφού θυμάμαι ότι κοίταξαστις 1 και 40 ώρες το polar και είχαμε 46.2 μέση ταχύτητα! Έπειτα είχα αρχίσεινα νιώθω για τα καλά το κρύο και κάπου εκεί έχασα μαζί με άλλα 9 άτομα επαφή μετο κυρίως γκρουπ. Ευτυχώς για εμένα οι 4από αυτούς ήταν από την ίδια ομάδα και έτσι χρειάστηκε ελάχιστα να δουλέψω μπροστά.
Μέτα από 15 λεπτά αρχίσαμε να βλέπουμε πάλι τοπρώτο γκρουπ αφού μόλις είχε φύγει το ξεκόλλημα και οι ομάδες που είχαν άτομαμέσα σε αυτό είχαν μειώσει τον ρυθμό. Κανείς από την ομάδα μου δεν ήταν μέσα σεαυτό οπότε 2 άτομα από εμάς πήγαν να δουλέψουν μπροστά μαζί με άλλα 4 άτομα απόμια άλλη ομάδα που βρισκόταν στην ίδια κατάσταση !! Μέχρι να οργανωθούν όμως η διαφορά ήταν στο 1και 45 λεπτά, ήξερα ότι είναι μεγάλη και ότι στο ξεκόλλημα ήταν 8 άτομα μελιγότερο από 40 χλμ για το τέρμα. Εκεί κάπου ξανάρχισε να βρέχει και να πέφτειχαλάζι με απίστευτα δυνατό ρυθμό, λίγα λεπτά μετά με ʽέπιασε ʼ μπροστά λάστιχο, σταμάτησα δεξιά στον δρόμο και ευτυχώςτο αμάξι της ομάδας ήταν αρκετά μπροστά. Μου άλλαξαν ρόδα και με έσπρωξε δυνατά για να ξανά-ξεκινήσω..Ακλούθησαμονό το αμάξι τη EC Mayenne γιατί με τέτοιο καιρό δεν ήθελα να μπω πίσω από κάποιοαμάξι που δεν θα με είχε δει. Τα πόδια και τα δάκτυλα μου πονούσαν πολύαπό το χαλάζι και το κρύο και με δυσκολία πατούσα φρένο, τα παπούτσια μουγεμάτα νερό και εγώ να ακλουθώ ένα αμάξι που πήγαινε σαν τρελό προκειμένου ναφτάσω στο γκρουπ. Τελικά λίγο πριν μπούμε στην πόλη να κάνουμε τις 4 στροφές τουcircuit ήμουν μαζί με το κυρίως γκρουπ με διαφορά μόνο 1 λεπτό από τουςξεκόλημενους.

Τοcircuit στην πόλη ήταν 4 χλμ κατηφόρα μετάτην εκκίνηση, λίγη ευθεία και το τελευταία 900 μέτρα ανηφορικά με αρκετά μεγάληκλίση. Φτάσαμε όλοι μαζί στο τέρμα και κατάφερα να βγω 5^ος στο σπριντ και 13^ος γενικά. Μετά ακλούθησεένα γρήγορο πλύσιμο και κατευθείαν σπίτι!!


Τοάλλο πρωί είχαν φύγει τα σύννεφα και ο ήλιος είχε κάνει την εμφάνιση του, οαγώνας της Δεύτερα Grand Prix de Mortagne-au-Perche ήταν ένα δεξιόστροφο circuitτων 3 χλμ και θα κάναμε 30 στροφές.

Μέτατην εκκίνηση έπιανε κατευθείαν κατηφόρα μετά ευθεία που δεν υπήρχε τίποτα γύρωπου να μας προφυλάξει από τον αέρα. Τα τελευταία 1100 μετρά ανηφορικά μετελείωμα 300 μέτρα με αρκετά μεγάληκλίση που όσο κυλούσε ο αγώνας κάθε φορά μου φαινόταν μεγαλύτερη αχαχα. Αφούξεκινήσαμε στις πρώτες 8 στροφές ο ρυθμός ήταν πολύ δυνατός και 2 στροφέςαργότερα έγινε μια επίθεση από 8 αθλητές που κράτησε μέχρι το τέλος.

Έφτασαστο τέλος με άλλους 10 αθλητές και μπροστά ήταν ακόμα 12 και έτσι βγήκα 22ος…

Συνολικάτο αγώνα τερμάτισαν λιγότεροι από το 1/3 των αθλητών και αυτό δείχνει ότι ήταν δύσκοληδιαδρομή και δυνατός ρυθμός. Μετά από 1 και 30 ώρες ήμουν πάλι σπίτι και ήτανώρα για ένα καλό βραδινό και λίγες μέρεςξεκούρασης..Το Σαββατοκύριακο τρέχω La Flèche d'Armor 3 αγώνες σε μορφή γύρου στην Βρετάνη, Σάββατο116χλμ και την Κυριακή το πρωί 7,5χλμ χρονόμετρο και το μεσημέρι 118χλμ…

Τα λέμε,και μέχρι τότε……Bon Courage !!!!!

Etoile de Tressignaux και Nantes-Segre!!

Σαββατο 3 Μαρτίου
Στις 10:30 το πρωι η ομάδα ήταν έτοιμη να ξεκινήσει για τον επόμενο αγώνα που ήταν 170 χλμ μακρυά στην Βρετάννη. Όταν φτάσαμε στο parking των ομάδων κάναμε κάποιες τελαιυταιες ετοιμασίες και πήγαμε στην γραμμή της προεκκίνησης. Εκείνη την μέρα στην Βρεταννη γινόταν 2 αγώνες με 200 άτομα ο καθένας στην εκκίνηση του!! Ο αγώνας λεγόταν Etoile de Tressignaux ήταν για ομαδες κατηγοριας 1-2-3 και θα κάναμε 116 χλμ σε ένα μεγάλο κύκλο και στην συνέχεια θα διανύαμε 8 φορες ένα μικρό circuit των 4 χλμ , με 6 σπριντ ανάβασης το πρώτο μόλις στο 8ο χλμ και έτσι σκέφτηκα ότι αν κατάφερναν να έμπενα σε ένα απο τα πρώτα ξεκολλήματα για το πρώτο σπριντ θα ήταν καλή ευκάιρια. Λίγο πριν δωθει το σήμα για την εκκίνηση κρατήσαμε ενός λεπτού σιγή...αλλα ακόμη και σήμερα δεν είμαι σίγουρος για ποιον λόγο. Έχοντας μια απο τις πρώτες θέσεις στην εκκίνηση ήμουν σε σχετικά πλεονεκτική θέση για να μπω ή να δημιουργήσω ένα ξεκολλημα....μετα την πιστολιά της εκκίνησης δεν πρέπει να πέρασαν 5 δευτερόλεπτα και η πρώτη επίθεση ήταν πλέον γεγονός . Έπειτα απο λίγα λεπτά καθώς το γκρουπ κινόταν με μεγάλη ταχύτητα έκανα την κίνηση μου λίγο μετα την μέση ένωση ανηφορικου κομματιού, με ακολούθησαν περίπου 12 άτομα και οι περισσότεροι απο δυνατές ομάδες αλλά δεν ήταν και τοσο συνεργάσιμοι μόνο 2 ή 3 άτομα άλλαζαν μέσα στο ξεκόλλημα.                                                                                                                 

Τα χιλιόμετρα περνούσαν δεν κατάφερα να είμαι στους αποσπασμένους στο 8 χιλιόμετρο...αλλά συνέχισα να προσπαθώ να μπω στο ξεκολλημα της ημέρας!! Όλα αυτά μέχρι τα πρώτα 45 λεπτα που είχα μπει σίγουρα σε παραπάνω απο δέκα επιθέσεις και όλες ήταν τέρμα γκάζι . Αν συνέχιζα έτσι σιγουρα δεν θα έβγαζα τον αγώνα, οπότε χάθηκα μέσα στο γκρουπ. Ο ρυθμός πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να πω ότι ήταν πολύ γρήγορος(μεση ταχυτητα 43,8 με 1100 υψωμετρικα) και αφού είχα χρεωθεί αρκετά απο την αρχή του αγώνα είχα αρχίσει μετα τις 2 ωρες όταν οι πιο ξεκούραστοι εκάναν παιχνίδι,πολλες φορές δούλευα στα κόκκινα για να μην χάσω την ρόδα μπροστινόυ μου όταν πηγαιναμε ένας-ένας στην άκρη του δρόμου... Έφτασα μαζι με το κύρίως γκρουπ στο μικρο circuit όπου πραγματικα δεν υπήρχε ένα σημείο απο τα 4χλμ που να μην υπάρχουν θεατές ειδικά στο ανηφορικό κομμάτι του τερματισμού. Ήξερα οτι ειναι κάποιοι αθλητές μπροστά αλλα δεν ήξερα το αριθμό του. Έτσι 5 στροφές πριν το τέρμα ακολούθησα μια επίθεση που εγίνε ακρίβως μπρόστα μου...και καταλήξαμε μπροστά απο το κυρίως γκρουπ μαζί με άλλα 5 άτομα...πιάσαμε κάποιους που είχαν μείνει απο το δυνατό ξεκόλλημα που ήταν μπροστά μας. Τερμάτισα ανάμεσα στο κυρίως γκρουπ και στους ξεκολλημενους. Το αστείο είναι ότι οταν άλλαζα για να φύγουμε ρώτησα πόσοι ήταν στο ξεκολλημα... Η απάντηση ήταν ότι ήταν 45 άτομα!!!!! Δεν με πείραξε τόσο που ήταν 45 άτομα μπροστά μου όσο το ότι δεν το είδα. Το γκρουπ έμοιαζε τοσο μεγάλο....και χωρίς τα 45 άτομα μέσα του χαχαα. Πήραμε τον δρομο της επιστροφής και για μισή ώρα στο στεσιον όλοι μιλούσαμε για τον αγώνα, αλλα μετα εκλεισα τα ματιά... είχε πια νυχτωσει, ο μόνος ήχος στα αυτιά μου ήταν αυτός της μηχανής του αυτοκίνητου. Φτάσαμε σπίτι στις 21:30, ένα γρήγορο μπάνιο και κάτι ελαφρύ για βραδυνό και κατευθείαν ύπνος . Το άλλο πρωί θα ξεκινούσαμε κατα τις 11:00 για μια μικρή προπόνηση και κάπου στην μέση θα σταματουσαμε σε κάποια μικρή πόλη για καφέ..... ο καιρός όμως είχε άλλη γνώμη αφου μετα απο τα πρωτα 10 λεπτα ξεκίνησε να βρέχει , έτσι κάναμε μόνο την προπόνηση χωρίς στάση για καφέ γυρίζοντας κακήν κακώς στο διαμέρισμα!! Η επόμενη εβδομάδα ευτυχώς ήταν ήρεμη... το σημαντικότερο γεγονός ήταν ότι ανακάλυψα ότι στο ισόγειο της πολυκατοικίας που μένω βρίσκεται το νηπιαγωγείο της πόλης και ότι το παράθυρο μου βλέπει ακριβώς στην αυλή που παίζουν τα παιδιά. Απο τότε σχεδόν κάθε απόγευμα κάθομαι στο παράθυρο με ένα φλιτζάνι τσάι και χαζευω τα παιδάκια μέχρι τις 18:00 που ετοιμάζουμε το βραδυνό...

Κυριακή 11 Μαρτίου

9:15 όλοι ήμασταν στο φορτηγό και στο στέισον της ομάδας για να ξεκινήσουμε για την πόλη της Nantes για ίσως τον βασιλιά των κλασικών αγώνων στη Γαλλία με την ονομασία Nantes-Segre Elite Nationale.Το 1999 είχε κερδίσει τον αγώνα ο Thomas Vockler, το 2001 ο Jeremy Roy και όσοι είχαν κερδίσει τα τελευταία χρόνια ήταν επαγγελματίες.. Ο αγώνας ήταν 160 χλμ με 4 σπριντ ανάβασης και τα τελευταία χλμ θα τα διανύαμε μέσα στην πόλη σε ένα circuit των 4 χλμ. Μπορεί να έτρεχαν οι γαλλικές continental ( Big Mat 93,Veranda Rideu) και αρκετα δυνάτα club 1ης-2ης και 3ης κατηγοριας οπως το club της Europcar Vendee U...αλλα ο αγώνας αυτός είχε περισσότερη σημασία για την τοπική ομάδα 1ης κατηγορίας UC Nantes Atlantique.Είχα κοιτάξει τα περυσινά αποτελέσματα και η ίδια ομάδα είχε την πρώτη και την δεύτερη θέση στην περυσινη έκδοση του αγώνα... Αφου δόθηκε η εκκίνηση άρχισαν πάλι οι επιθέσεις , εγώ ήμουν αρκετά μπροστά αλλα δεν θα έκανα τίποτα στα πρώτα χιλιόμετρα αφού είχα πάρει αυτές τις εντολές αλλα και το μάθημα μου απο την προηγούμενη βδομάδα. Το πρώτο σπριντ ήταν μεσα στο κεντρο μια μικρης πολη που ειχε 600 μετρα με αρκετα μεγαλη κληση στο 48 χλμ. Ήξερα ,ότι είναι ένα άτομο ξεκολημενο αλλα και οι 3 βαθμοί που είχε η δεύτερη θέση δεν μου φαίνονταν καθόλου ασχήμοι!! Έτσι φρόντισα απο πριν να είμαι σε καλή θέση, και στα τελαιυται μέτρα κατάφερα να μπω μπροστα και να περάσω δεύτερος την γραμμή...

 

 Αφου είχαν κυλήσει έτσι τα πράγματα θα έκανα οικονομία και θα προσπαθούσα για τα ενδιάμεσα σπριντ,όμως 11 χλμ περίπου μετα το δεύτερο σπριντ ήταν η ώρα να μιλήσει η ομάδα της Nantes . 17 άτομα απο αυτήν την ομάδα μπροστά ρολόι τέρμα δεξιά στον δρόμο με πολυ δυνατό πλάγιο .

 

 Όλοι ο ένας πίσω απ τον άλλο κάθε τοσο ένας αθλητής απο την Nantes αφού είχα τελειώσει την δουλειά του μπροστά έμενε απο το γκρουπ... 4 χλμ πριν το σπριντ, η Nantes ακόμη μπροστα , δεν μπορώ να πω ότι ήμουν και πολύ άνετος αλλα δεν πιστεύω ότι υπήρχε κάποιος που να πήγαινε με κλειστό το στόμα !! Έτσι άρχισαν να γίνονται 'τρύπες' δυο φορές απο τον μπροστινο μου, αφου τις κάλυψα, βλέπω τα δυο άτομα μπροστά απο το αθλητή που ακολουθουσα να δημιουργούν διάφορα, έτσι άργησαν να αλλάξουν και αφου δεν μπόρεσε ο αθλητής μπροστα μου ούτε εγώ να καλύψει την διαφορά όσο δυνατά και να πηγαίναμε καταλήξαμε να μείνουμε εκτός απο το γκρουπ των αποσπασμένων....

 

 Αν το έβλεπα σαν θεατής, πιστεύω θα φαινόταν σαν η ομάδα της Nantes και τα άτομα που ήταν κολλημένα σε αυτούς, να κινούνται προς τα μπροστά και εμείς πίσω !! Κάλυψαμε τα 160 σε λιγότερο απο 4 ώρες με 1260 υψομετρικα (μεση ταχυτητα 42,1 για τους πρωτους), τερμάτισα 38ος και είμαι αρκετα ευχαριστημένος για αρχή και απο τους δύο αγώνες .Τελίκα η ομάδα της Nantes είχε 7 άτομα στην πρώτη 10δα....Φτάσαμε στο διαμέρισμα 20:40 περίπου...Ο καιρός εδώ είναι απροσδόκιτα καλός αφού βγαίνω μου προπόνηση το μεσημέρι με θερμοκρασία λίγο πάνω απο 23c,εινάι αρκετά καλά γιατί πάω μόνος σε μικρούς δρόμους χωρίς αμάξια..είναι πολύ ισύχα και μου αρέσει αλλά καποίες φορές θα ηθελά να γυρίσω το βλεμά μου και να δω λίγη θάλλασα.!!

 

 Αυτήν την βδομάδα ξεκινάω δυο αγώνες για 1-2-3 κατηγορίες ομάδων. Την Κυριακή και την Δευτέρα 100χλμ circuit 25 στροφές των 4 χλμ που τα 2 απο αυτά είναι ανηφορικα...

Ελπίζω να υπαρχει αρκετή δράση το 3ημερο και να σας μεταφέρω τα νέα μου από την Τρίτη.

Καλό Σαββατοκύριακο και τα λεμε σύντομα..